Τα περισσότερα άρθρα για το θέμα γράφονται για οδηγούς φορτηγών. Αυτό απευθύνεται στους αποστολείς και τους παραλήπτες, στις αποβάθρες των οποίων δημιουργείται το τέλος και οι οποίοι συχνά καταλήγουν να το πληρώνουν.
Το τέλος εκφόρτωσης (στα αγγλικά lumper fee) είναι η χρέωση για την εκφόρτωση ενός φορτηγού από εργάτες τρίτων, τους λεγόμενους εκφορτωτές (lumpers), στην αποθήκη του παραλήπτη. Συνήθως είναι ένα σταθερό ποσό ανά φορτίο ή ανά εντολή αγοράς, συχνά μερικές εκατοντάδες δολάρια, και ο οδηγός συχνά το πληρώνει στην αποβάθρα και του επιστρέφεται αργότερα. Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο των ΗΠΑ, ένας αποστολέας ή παραλήπτης που απαιτεί εκφορτωτές πρέπει είτε να παρέχει ο ίδιος αυτή τη βοήθεια είτε να καλύπτει το κόστος της, και ο εξαναγκασμός ενός μεταφορέα να πληρώσει για την εκφόρτωση είναι παράνομος.[1]
Αναπτύσσουμε λογισμικό διαχείρισης αποβαθρών φόρτωσης, οπότε βλέπουμε την εκφόρτωση από την πλευρά της αποθήκης κάθε μέρα. Τα περισσότερα που θα βρείτε για αυτό το θέμα είναι γραμμένα για οδηγούς και μεσίτες που κυνηγούν μια αποζημίωση. Αυτός ο οδηγός καλύπτει όσα πρέπει να ξέρουν οι αποστολείς και οι παραλήπτες: τι πληρώνει το τέλος, ποιος το οφείλει, πού βάζει τα όρια ο νόμος και πώς να μην καταλήγει σε διαφωνία σε κάθε φορτίο.
Ο εκφορτωτής είναι εργάτης, συνήθως υπάλληλος εξωτερικής εταιρείας εκφόρτωσης, που ξεφορτώνει το εμπόρευμα από ένα φορτηγό στην αποβάθρα του παραλήπτη. Το Εφετείο του Όγδοου Περιφερειακού Κύκλου των ΗΠΑ, σε μια υπόθεση του 2011, το όρισε ως εξής: το "lumping" αναφέρεται στη φόρτωση και, συχνότερα, στην εκφόρτωση εμπορευμάτων από φορτηγό κατά την παράδοση.[2]
Από την εμπειρία μας, οι εκφορτωτές είναι πιο συνηθισμένοι σε κέντρα διανομής τροφίμων και εστίασης, όπου τα φορτία φτάνουν στοιβαγμένα στο δάπεδο ή μικτά και πρέπει να διαλυθούν, να ταξινομηθούν και να ξαναστοιβαχτούν στις παλέτες του ίδιου του παραλήπτη πριν μπουν στα ράφια. Η αποθήκη δεν απασχολεί η ίδια εκφορτωτές, αλλά συνάπτει σύμβαση με μια εταιρεία εκφόρτωσης.
Το τέλος εκφόρτωσης είναι ό,τι χρεώνει η εταιρεία εκφόρτωσης για αυτή τη δουλειά. Χρεώνεται ανά φορτίο, ανά εντολή αγοράς, ανά παλέτα ή ανά κιβώτιο, ανάλογα με τη σύμβαση του παραλήπτη με την εταιρεία εκφόρτωσης, και συνήθως εισπράττεται στην αποβάθρα πριν ο οδηγός πάρει υπογεγραμμένα τα έγγραφα.
Ορισμένοι παραλήπτες χρεώνουν ανά εντολή αγοράς και όχι ανά φορτηγό, οπότε ένα φορτηγό που μεταφέρει πολλές παραγγελίες για την ίδια αποθήκη μπορεί να πληρώσει πολλά τέλη.
Τα τέλη εκφόρτωσης διαφέρουν από παραλήπτη σε παραλήπτη, αλλά τα περισσότερα κυμαίνονται περίπου από εκατό έως μερικές εκατοντάδες δολάρια ανά φορτίο. Καμία κρατική υπηρεσία ή κλαδικός φορέας δεν δημοσιεύει έρευνα για τα τέλη εκφόρτωσης, οπότε αντιμετωπίστε κάθε αριθμό που διαβάζετε στο διαδίκτυο ως παράδειγμα και όχι ως σημείο αναφοράς.
Την τιμή την καθορίζει ο όγκος της εργασίας, όχι η απόσταση ή η αξία του φορτίου:
| Παράγοντας | Χαμηλότερο τέλος | Υψηλότερο τέλος |
|---|---|---|
| Πώς είναι φορτωμένο το ρυμουλκούμενο | Σε παλέτες, ένα προϊόν ανά παλέτα | Κιβώτια στοιβαγμένα στο δάπεδο που πρέπει να στοιβαχτούν με το χέρι |
| Εργασία στις παλέτες | Εκφόρτωση όπως παραδόθηκε | Ταξινόμηση ανά προϊόν, επαναστοίβαξη, επανατύλιξη ή μεταφορά στις παλέτες του παραλήπτη |
| Μέγεθος παράδοσης | Λίγες παλέτες | Γεμάτο ρυμουλκούμενο |
| Πώς τιμολογεί ο παραλήπτης | Σταθερό τέλος ανά φορτίο | Ανά παλέτα ή ανά κιβώτιο σε μικτό φορτίο |
Αν είστε αποστολέας, ζητήστε από κάθε πελάτη στον οποίο παραδίδετε τον τιμοκατάλογό του. Οι παραλήπτες που χρησιμοποιούν εκφορτωτές συνήθως έχουν έναν, και είναι καλύτερα να τον γνωρίζετε πριν δώσετε προσφορά ναύλου παρά να τον βρείτε αργότερα στο τιμολόγιο του μεταφορέα ως πρόσθετη χρέωση.
Νομικά, πληρώνει ο αποστολέας ή ο παραλήπτης που απαιτεί τη βοήθεια στην εκφόρτωση. Ο ομοσπονδιακός νόμος των ΗΠΑ ορίζει ότι όταν ένας αποστολέας ή παραλήπτης απαιτεί να βοηθηθεί ο μεταφορέας στη φόρτωση ή την εκφόρτωση, ο αποστολέας ή ο παραλήπτης είναι υπεύθυνος να παρέχει αυτή τη βοήθεια ή να αποζημιώσει τον μεταφορέα για όλο το κόστος της εξεύρεσης και της αμοιβής όσων την παρέχουν.[1]
Στην πράξη τα χρήματα κινούνται σε κύκλο, και ο μεταφορέας είναι μόνο ένας προσωρινός κρίκος:
Το 4ο βήμα το καθορίζει η επιβεβαίωση ναύλου (rate confirmation, η συμφωνία φορτίου μεταξύ μεσίτη και μεταφορέα). Ορισμένοι μεσίτες πληρώνουν απευθείας τον εκφορτωτή και αποζημιώνουν τον μεταφορέα μόνο όταν το ορίζει η επιβεβαίωση, άλλοι αποζημιώνουν με την απόδειξη. Διαβάστε τη γραμμή για την εκφόρτωση σε κάθε επιβεβαίωση ναύλου που υπογράφετε ή στέλνετε.
Ανάμεσα σε αποστολέα και παραλήπτη, ο νόμος δεν διαλέγει. Στην υπόθεση OOIDA v. Supervalu, το Εφετείο του Όγδοου Περιφερειακού Κύκλου έκρινε ότι ένας οδηγός μπορεί να στραφεί κατά του παραλήπτη μόνο αν αποδείξει ότι ούτε ο αποστολέας ούτε ο παραλήπτης τον αποζημίωσαν.[2] Ποιος θα επωμιστεί τελικά το κόστος είναι εμπορικό ζήτημα για τη σύμβαση πώλησης μεταξύ των δύο.
Η απαίτηση εκφορτωτών είναι νόμιμη. Ο εξαναγκασμός του μεταφορέα να τους πληρώσει δεν είναι. Ο ομοσπονδιακός νόμος των ΗΠΑ απαγορεύει τον εξαναγκασμό ή την απόπειρα εξαναγκασμού ενός διαπολιτειακού μεταφορέα να απασχολήσει ή να πληρώσει ένα ή περισσότερα πρόσωπα για τη φόρτωση ή την εκφόρτωση εμπορευμάτων, με μια στενή εξαίρεση για δραστηριότητες που είναι νόμιμες βάσει του ομοσπονδιακού εργατικού δικαίου.[1] Επομένως ένας παραλήπτης μπορεί να έχει αποκλειστική σύμβαση εκφόρτωσης, αλλά το κόστος πρέπει να το καλύπτει ο αποστολέας ή ο παραλήπτης και όχι ο μεταφορέας.
Η εφαρμογή είναι πιο αδύναμη απ' ό,τι υποδηλώνει η διατύπωση. Το ένδικο μέσο που προβλέπει ο νόμος για ιδιώτη είναι αγωγή για έκδοση δικαστικής απαγόρευσης[1], και στην υπόθεση Supervalu η ένωση οδηγών έχασε επειδή δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι συγκεκριμένοι οδηγοί έμειναν χωρίς αποζημίωση.[2] Γι' αυτό η πρακτική λύση είναι συμβατική και όχι νομική: γράψτε στην επιβεβαίωση ναύλου ποιος πληρώνει.
Μπορεί ένας οδηγός να αρνηθεί τον εκφορτωτή και να ξεφορτώσει μόνος του το φορτηγό; Ορισμένοι παραλήπτες το επιτρέπουν, αλλά όχι χωρίς όρους. Το 2005, η Supervalu απαιτούσε από τους οδηγούς που ήθελαν να ξεφορτώσουν μόνοι τους τα φορτηγά τους να προσκομίσουν ασφάλιση αστικής ευθύνης πολύ πάνω από το ομοσπονδιακό ελάχιστο, και χαλάρωσε τον κανόνα μόνο αφού μηνύθηκε.[2] Οι παραλήπτες που επιτρέπουν την αυτο-εκφόρτωση συνήθως θέτουν πρώτα όρους εκπαίδευσης ασφαλείας, ασφάλισης ή εξοπλισμού.
Η ενότητα αυτή περιγράφει γενικά το ομοσπονδιακό δίκαιο των ΗΠΑ. Δεν αποτελεί νομική συμβουλή για συγκεκριμένη διαφορά.
Η απόδειξη εκφόρτωσης (lumper receipt) είναι η απόδειξη πληρωμής της εταιρείας εκφόρτωσης, και χωρίς αυτήν κανείς δεν αποζημιώνεται. Οι οδηγοί συνήθως πληρώνουν με κωδικό πληρωμής που εκδίδει ο μεταφορέας ή ο μεσίτης τους και μετά στέλνουν την απόδειξη, και ορισμένοι μεσίτες τη θέλουν μέσα σε μία μέρα.
Μια χρήσιμη απόδειξη δείχνει τουλάχιστον:
Αν είστε παραλήπτης, κάντε το εύκολο. Εκτυπώστε ή στείλτε την απόδειξη με email αυτόματα, βάλτε πάνω της τον αριθμό φορτίου και φορτωτικής και κάντε το ποσό να συμφωνεί με τον δημοσιευμένο τιμοκατάλογό σας. Μια απόδειξη που λείπει ή είναι ασαφής είναι αυτό που μετατρέπει ένα τέλος εκφόρτωσης $200 σε μια εβδομάδα email ανάμεσα στον πελάτη σας, τον μεταφορέα του και το τμήμα παραλαβών σας.
Οι παραλήπτες χρησιμοποιούν εκφορτωτές για να ελέγχουν ποιος εργάζεται στην αποβάθρα τους και για να αγοράζουν την εκφόρτωση ως υπηρεσία. Η Supervalu, χονδρέμπορος τροφίμων, πέρασε το 2005 από ελεύθερους επαγγελματίες εκφορτωτές σε επαγγελματικές εταιρείες εκφόρτωσης με αποκλειστικότητα, ώστε στα κέντρα διανομής της να βρίσκονται μόνο οι συμβεβλημένοι εκφορτωτές της.[2]
Οι εταιρείες εκφόρτωσης συνήθως πληρώνονται ανά φορτίο, οπότε η ταχύτητα τους συμφέρει, και ορισμένες συμβάσεις περιλαμβάνουν επιστροφή χρημάτων στον παραλήπτη.
Αυτό ακριβώς το τελευταίο είναι που κάνει τους μεταφορείς δύσπιστους. Ένα τέλος που εισπράττεται από τον οδηγό και επιστρέφει εν μέρει στον παραλήπτη μοιάζει με διόδια σε όποιον στέκεται στην αποβάθρα με την κάρτα στο χέρι. Αν στην αποθήκη σας δουλεύουν εκφορτωτές, ένας σαφής τιμοκατάλογος και αποδείξεις που συμφωνούν με αυτόν είναι ο φθηνότερος τρόπος να συνεχίσουν οι μεταφορείς να σας παραδίδουν πρόθυμα.
Είναι ξεχωριστές χρεώσεις. Το τέλος εκφόρτωσης πληρώνει την εργασία της εκφόρτωσης. Το τέλος αναμονής (detention) αποζημιώνει τον μεταφορέα για τον χρόνο που το φορτηγό και ο οδηγός του περιμένουν πέρα από τον δωρεάν χρόνο. Μια αργή εκφόρτωση μπορεί να προκαλέσει και τα δύο στο ίδιο φορτίο.
| Τέλος εκφόρτωσης | Τέλος αναμονής | |
|---|---|---|
| Πληρώνει για | Την εργασία εκφόρτωσης (και μερικές φορές ταξινόμησης ή επαναστοίβαξης) του φορτίου | Τον χρόνο αναμονής φορτηγού και οδηγού πέρα από τον δωρεάν χρόνο |
| Πληρώνεται σε | Την εταιρεία εκφόρτωσης, μέσω του οδηγού ή του μεσίτη | Τον μεταφορέα |
| Τιμολόγηση | Σταθερό ανά φορτίο ή εντολή αγοράς, ή ανά παλέτα ή κιβώτιο | Ανά ώρα, τυπική τιμή αγοράς $50–$100 μετά από δύο ώρες δωρεάν χρόνου |
| Τι το προκαλεί | Η πολιτική εκφόρτωσης του παραλήπτη | Το ρολόι που τρέχει πέρα από τον δωρεάν χρόνο |
| Στο τιμολόγιο του αποστολέα ως | Πρόσθετη χρέωση: εκφόρτωση (lumper) | Πρόσθετη χρέωση: αναμονή ή χρόνος αναμονής (detention) |
Ο σύνδεσμος ανάμεσά τους είναι η στελέχωση. Η μελέτη της ATRI για την αναμονή το 2024 αναφέρει την «ανεπαρκή στελέχωση στις εγκαταστάσεις του πελάτη» μεταξύ των αιτιών της αναμονής και διαπίστωσε ότι οι οδηγοί ψυγείων καθυστέρησαν στο 56,2% των στάσεων το 2023, έναντι 39,3% για το σύνολο των οδηγών.[3] Όταν το συνεργείο εκφόρτωσης είναι απασχολημένο με άλλο φορτηγό, ο επόμενος οδηγός περιμένει, και ο αποστολέας παίρνει λογαριασμό αναμονής πάνω από το τέλος εκφόρτωσης. Διαβάστε περισσότερα για το πώς υπολογίζεται και τιμολογείται η αναμονή φορτηγών.
Οι περισσότερες διαφωνίες για την εκφόρτωση προέρχονται από εκπλήξεις: ένα ποσό που κανείς δεν συμφώνησε, μια απόδειξη που χάθηκε ή μια εκφόρτωση που κράτησε τρεις ώρες επειδή έξι φορτηγά έφτασαν ταυτόχρονα. Πέντε συνήθειες τις αποτρέπουν.
Τα βήματα 4 και 5 είναι αυτό που κάνει το LoadingCalendar: οι μεταφορείς κλείνουν χρονοθυρίδα στο ημερολόγιο αποβαθρών σας, η ομάδα σας βλέπει κάθε άφιξη εκ των προτέρων και οι χρονοσημάνσεις καταγράφονται αυτόματα. Κοστίζει σταθερά $99 τον μήνα με απεριόριστες αποβάθρες, χρήστες και μεταφορείς. Για την πλευρά του χρόνου αναμονής στο ίδιο πρόβλημα, δείτε πώς να μειώσετε τα τέλη αναμονής στην αποθήκη σας.
Δεν υπάρχει δημόσια έρευνα για το ύψος των τελών εκφόρτωσης. Τα εύρη τελών σε αυτό το άρθρο είναι τυπικά στοιχεία της αγοράς, και κάθε παραλήπτης ορίζει τις δικές του τιμές. Το ίδιο ισχύει για το εύρος των τελών αναμονής.
Η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ουγγαρία ορίζουν με νόμο την αποζημίωση χρόνου αναμονής φορτηγών. Η Γαλλία ορίζει έναν προεπιλεγμένο κανόνα· η υπόλοιπη Ευρώπη το αφήνει στις συμβάσεις.
Υπολογίστε πόσες πόρτες αποβάθρας φόρτωσης χρειάζεστε: ο τύπος σχεδιασμού αποβάθρας, δωρεάν υπολογιστής, διαστασιολόγηση για την ώρα αιχμής και πίνακας ουρών αναμονής για τις εφεδρικές πόρτες.
Οι τέσσερις KPI χρονοπρογραμματισμού αποβάθρας που μετράνε: ποσοστό αξιοποίησης αποβάθρας, χρόνος παραμονής φορτηγού, ποσοστό έγκαιρων αφίξεων και ποσοστό μη εμφανίσεων. Τύποι, λυμένο παράδειγμα και ειλικρινή σημεία αναφοράς.
Ενταχθείτε σε ομάδες αποθηκών σε όλο τον κόσμο που αντικατέστησαν τα υπολογιστικά φύλλα και τα τηλεφωνήματα με απλό λογισμικό διαχείρισης αποβαθρών φόρτωσης.
Ξεκινήστε τη δωρεάν δοκιμή μου 14 ημέρες δωρεάν δοκιμή · Δεν απαιτείται πιστωτική κάρτα · Ακύρωση ανά πάσα στιγμήΧρησιμοποιούμε μόνο τα cookies που είναι απαραίτητα για την ασφαλή και σωστή λειτουργία του LoadingCalendar — για τη σύνδεση, την ασφάλεια και τις προτιμήσεις σας. Δεν χρησιμοποιούμε cookies παρακολούθησης, ανάλυσης ή διαφήμισης. Περισσότερες λεπτομέρειες.