Większość artykułów o tej opłacie pisana jest dla kierowców. Ten jest dla nadawców i odbiorców, przy których rampach opłata powstaje i którzy często w końcu za nią płacą.
Opłata za rozładunek (ang. lumper fee) to opłata za rozładowanie ciężarówki przez zewnętrznych pracowników, tzw. lumperów, w magazynie odbiorcy. Zwykle jest to stała kwota za ładunek lub za zamówienie zakupu, często kilkaset dolarów, a kierowca często płaci ją na miejscu przy rampie i dostaje zwrot później. Zgodnie z prawem federalnym USA nadawca lub odbiorca, który wymaga korzystania z pracowników rozładunku, musi albo zapewnić tę pomoc, albo pokryć jej koszt, a zmuszanie przewoźnika do płacenia za rozładunek jest niezgodne z prawem.[1]
Tworzymy system awizacji dostaw, więc rozładunek widzimy każdego dnia od strony magazynu. Większość tekstów na ten temat pisana jest dla kierowców i spedytorów, którzy starają się odzyskać pieniądze. Ten przewodnik wyjaśnia, co powinni wiedzieć nadawcy i odbiorcy: za co płaci się tę opłatę, kto ją jest winien, gdzie prawo wyznacza granicę i jak sprawić, by nie zamieniała się w spór przy każdym ładunku.
Lumper to pracownik, zwykle zatrudniony przez zewnętrzną firmę rozładunkową, który rozładowuje towar z ciężarówki przy rampie odbiorcy. Amerykański sąd apelacyjny ósmego okręgu w sprawie z 2011 roku zdefiniował to tak: „lumping” oznacza załadunek, a częściej rozładunek towaru z ciężarówki przy dostawie.[2]
Z naszego doświadczenia pracownicy rozładunku są najczęściej spotykani w centrach dystrybucyjnych artykułów spożywczych i gastronomicznych, gdzie ładunki przyjeżdżają luzem na podłodze naczepy lub jako ładunki mieszane i trzeba je rozebrać, posortować i przełożyć na własne palety odbiorcy, zanim trafią do regałów. „Lumper w magazynie” to ta sama osoba: magazyn zamiast zatrudniać pracowników rozładunku sam, zleca to firmie rozładunkowej.
Opłata za rozładunek to kwota, którą firma rozładunkowa pobiera za tę pracę. Nalicza się ją za ładunek, za zamówienie zakupu, za paletę lub za karton, w zależności od umowy odbiorcy z firmą rozładunkową, i zwykle pobiera się ją przy rampie, zanim kierowca otrzyma podpisane dokumenty.
Niektórzy odbiorcy naliczają opłatę za zamówienie zakupu, a nie za ciężarówkę, więc ciężarówka wioząca kilka zamówień do tego samego magazynu może zapłacić kilka opłat.
Opłaty za rozładunek różnią się w zależności od odbiorcy, ale większość mieści się mniej więcej między stu a kilkuset dolarami za ładunek. Żaden urząd ani organizacja branżowa nie publikuje badania stawek za rozładunek, więc każdą kwotę znalezioną w internecie traktuj jako przykład, a nie punkt odniesienia.
Na cenę wpływa ilość pracy przy towarze, a nie odległość czy wartość ładunku:
| Czynnik | Niższa opłata | Wyższa opłata |
|---|---|---|
| Sposób załadowania naczepy | Na paletach, jeden produkt na paletę | Kartony luzem na podłodze, które trzeba ułożyć ręcznie |
| Praca przy paletach | Rozładunek w stanie, w jakim towar przyjechał | Sortowanie według produktu, przekładanie, ponowne foliowanie lub przenoszenie na palety odbiorcy |
| Wielkość dostawy | Kilka palet | Pełna naczepa |
| Sposób wyceny przez odbiorcę | Stała opłata za ładunek | Za paletę lub karton przy ładunku mieszanym |
Jeśli jesteś nadawcą, poproś każdego klienta, do którego dostarczasz, o jego cennik. Odbiorcy korzystający z pracowników rozładunku zwykle go mają, a lepiej znać go przed wyceną frachtu, niż odkryć go później na fakturze przewoźnika jako opłatę dodatkową.
Zgodnie z prawem płaci nadawca lub odbiorca, który wymaga pomocy przy rozładunku. Prawo federalne USA stanowi, że jeśli nadawca lub odbiorca wymaga, aby przewoźnikowi pomagano przy załadunku lub rozładunku, nadawca lub odbiorca odpowiada za zapewnienie tej pomocy albo zwraca przewoźnikowi wszystkie koszty związane z pozyskaniem i wynagrodzeniem osób, które jej udzielają.[1]
W praktyce pieniądze krążą w pętli, a przewoźnik jest w niej tylko tymczasowym ogniwem:
O kroku 4 decyduje potwierdzenie zlecenia (rate confirmation, czyli umowa o przewóz ładunku między spedytorem a przewoźnikiem). Niektórzy spedytorzy płacą pracownikom rozładunku bezpośrednio i zwracają koszty przewoźnikowi tylko wtedy, gdy przewiduje to potwierdzenie; inni zwracają koszty na podstawie paragonu. Czytaj pozycję o rozładunku w każdym potwierdzeniu zlecenia, które podpisujesz lub wysyłasz.
Między nadawcą a odbiorcą prawo nie wskazuje jednej strony. W sprawie OOIDA v. Supervalu sąd apelacyjny ósmego okręgu orzekł, że kierowca może wystąpić z roszczeniem przeciwko odbiorcy tylko wtedy, gdy wykaże, że kosztu nie zwrócił mu ani nadawca, ani odbiorca.[2] Kto ostatecznie ponosi koszt, to kwestia handlowa, którą rozstrzyga umowa sprzedaży między nimi.
Wymaganie korzystania z pracowników rozładunku jest legalne. Zmuszanie przewoźnika do płacenia za nich już nie. Prawo federalne USA zabrania zmuszania lub prób zmuszania przewoźnika międzystanowego do zatrudniania lub opłacania osób, które załadują lub rozładują towar, z wąskim wyjątkiem dla działań zgodnych z federalnym prawem pracy.[1] Odbiorca może więc mieć wyłączną umowę z firmą rozładunkową, ale koszt musi pokryć nadawca lub odbiorca, a nie przewoźnik.
Egzekwowanie jest słabsze, niż sugeruje brzmienie przepisu. Środkiem przewidzianym w ustawie dla strony prywatnej jest powództwo cywilne o nakaz zaniechania[1], a w sprawie Supervalu stowarzyszenie kierowców przegrało, ponieważ nie udowodniło, że konkretni kierowcy nie otrzymali zwrotu.[2] Dlatego praktyczne rozwiązanie jest umowne, a nie prawne: wpisz do potwierdzenia zlecenia, kto płaci.
Czy kierowca może odmówić skorzystania z pracowników rozładunku i rozładować ciężarówkę sam? Niektórzy odbiorcy na to pozwalają, ale nie bez warunków. W 2005 roku Supervalu wymagało od kierowców, którzy chcieli sami rozładować swoje ciężarówki, ubezpieczenia OC znacznie powyżej federalnego minimum i złagodziło ten wymóg dopiero po pozwie.[2] Odbiorcy, którzy dopuszczają samodzielny rozładunek, zwykle najpierw stawiają warunki dotyczące szkolenia BHP, ubezpieczenia lub sprzętu.
Ta część opisuje ogólnie prawo federalne USA. Nie stanowi porady prawnej w konkretnym sporze.
Paragon za rozładunek (lumper receipt) to potwierdzenie zapłaty wystawione przez firmę rozładunkową i bez niego nikt nie dostanie zwrotu. Kierowcy zwykle płacą kodem płatniczym wydanym przez przewoźnika lub spedytora, a potem przesyłają paragon dalej. Niektórzy spedytorzy chcą go dostać w ciągu doby.
Prawidłowy paragon zawiera co najmniej:
Jeśli jesteś odbiorcą, ułatw to. Drukuj lub wysyłaj paragon automatycznie, umieszczaj na nim numer ładunku i numer listu przewozowego, a kwotę dopasuj do opublikowanego cennika. Brakujący lub niejasny paragon to sposób, w jaki opłata za rozładunek w wysokości 200 $ zamienia się w tydzień e-maili między Twoim klientem, jego przewoźnikiem a Twoim działem przyjęć.
Odbiorcy korzystają z pracowników rozładunku, aby kontrolować, kto pracuje przy ich rampach, i kupować rozładunek jako usługę. Supervalu, hurtownik spożywczy, w 2005 roku przeszedł z niezależnych pracowników rozładunku na profesjonalne firmy rozładunkowe z wyłącznym prawem do tej usługi, tak aby w jego centrach dystrybucyjnych byli obecni tylko pracownicy rozładunku z umową.[2]
Firmy rozładunkowe zwykle otrzymują wynagrodzenie za ładunek, więc szybkość im się opłaca, a niektóre umowy przewidują też zwrot części kwoty na rzecz odbiorcy.
Właśnie tej ostatniej kwestii przewoźnicy nie ufają. Opłata pobrana od kierowcy, której część wraca do odbiorcy, wygląda jak myto dla każdego, kto stoi przy rampie z kartą w ręku. Jeśli u Ciebie pracują pracownicy rozładunku, przejrzysty cennik i zgodne z nim paragony to najtańszy sposób, by przewoźnicy chętnie do Ciebie dostarczali.
To osobne opłaty. Opłata za rozładunek pokrywa pracę przy rozładunku. Postojowe (detention) rekompensuje przewoźnikowi czas, w którym jego ciężarówka i kierowca czekają ponad bezpłatny czas. Powolny rozładunek może spowodować obie opłaty przy tym samym ładunku.
| Opłata za rozładunek | Postojowe | |
|---|---|---|
| Za co | Praca przy rozładunku (a czasem sortowaniu lub przekładaniu) towaru | Czas oczekiwania ciężarówki i kierowcy ponad bezpłatny czas |
| Komu płacone | Firmie rozładunkowej, przez kierowcę lub spedytora | Przewoźnikowi |
| Wycena | Stała kwota za ładunek lub zamówienie albo za paletę lub karton | Za godzinę, typowa stawka rynkowa 50–100 $ po dwóch godzinach bezpłatnego czasu |
| Co ją uruchamia | Zasady rozładunku u odbiorcy | Zegar, który przekroczył bezpłatny czas |
| Na fakturze nadawcy jako | Opłata dodatkowa: rozładunek (lumper) | Opłata dodatkowa: postojowe lub czas oczekiwania |
Łączy je obsada. Badanie ATRI z 2024 roku dotyczące postojowego wymienia „niewystarczający personel w obiektach klientów” wśród przyczyn postojowego i wykazało, że kierowcy chłodni byli przetrzymywani na 56,2% przystanków w 2023 roku, wobec 39,3% wśród wszystkich kierowców.[3] Gdy ekipa rozładunkowa jest zajęta inną ciężarówką, następny kierowca czeka, a nadawca dostaje fakturę za postojowe oprócz opłaty za rozładunek. Przeczytaj więcej o tym, jak oblicza się i fakturuje postojowe.
Większość sporów o opłaty za rozładunek bierze się z zaskoczenia: kwota, na którą nikt się nie zgodził, zagubiony paragon albo rozładunek trwający trzy godziny, bo sześć ciężarówek przyjechało naraz. Pięć nawyków im zapobiega.
Kroki 4 i 5 to właśnie to, co robi LoadingCalendar: przewoźnicy rezerwują termin w kalendarzu Twoich ramp, Twój zespół widzi każdy przyjazd z wyprzedzeniem, a znaczniki czasu zapisują się automatycznie. Kosztuje to stałe $99 miesięcznie, bez limitu ramp, użytkowników i przewoźników. O drugiej stronie tego samego problemu, czyli czasie oczekiwania, przeczytasz w artykule jak ograniczyć opłaty postojowe w magazynie.
Nie istnieje publiczne badanie poziomu opłat za rozładunek. Przedziały kwot w tym artykule to typowe wartości rynkowe, a każdy odbiorca ustala własne stawki. To samo dotyczy przedziału stawek postojowego.
Włochy, Hiszpania, Portugalia i Węgry ustawowo określają rekompensatę za czas oczekiwania ciężarówek. Francja ma regułę domyślną; reszta Europy zostawia to umowom.
Oblicz, ile bram rozładunkowych potrzebuje Twój magazyn: wzór do planowania ramp, darmowy kalkulator, wymiarowanie pod godzinę szczytu i tabela kolejek dla bram rezerwowych.
Cztery KPI awizacji dostaw, które naprawdę mają znaczenie: wskaźnik wykorzystania ramp, czas pobytu ciężarówki, wskaźnik punktualnych przyjazdów i wskaźnik niestawiennictwa. Wzory, przykład obliczeń i rzetelne benchmarki.
Dołącz do zespołów magazynowych na całym świecie, które zastąpiły arkusze kalkulacyjne i telefony prostym systemem awizacji dostaw.
Rozpocznij darmowy okres próbny 14-dniowy darmowy okres próbny · Bez karty kredytowej · Anuluj w dowolnym momencieUżywamy wyłącznie plików cookie niezbędnych do bezpiecznego i prawidłowego działania LoadingCalendar — do logowania, bezpieczeństwa i Twoich preferencji. Nie używamy plików cookie do śledzenia, analizy ani reklam. Więcej szczegółów.